Ukształtowanie terenu danego obszaru ma wpływ na układ warunków klimatycznych, a zatem oddziałuje pośrednio także na rośliny. W terenie górzystym lub pagórkowatym zbocza południowe są lepiej naświetlone, cieplejsze i suchsze niż północne, dzięki temu stwarzają lepsze warunki siedliskowe dla roślin ciepłolubnych i mało wrażliwych n brak wody. Gleby o wystawie północnej są chłodne, wilgotne, mało nasłonecznione.

Światło stanowi ważny czynnik z życiu wszystkich roślin. Jest niezbędne dla gatunków samożywnych, których istnienie zależy od procesu fotosyntezy. Jedynym naturalnym źródłem światła jest słońce, jednak w uprawie można wykorzystać również światło sztuczne. Intensywność procesu fotosyntezy zależy od natężenia i długości fal świetlnych oraz okresu naświetlania
Silne światło, bogate w promienie fioletowe i ultrafioletowe, wpływa hamująco na wzrost roślin (np. rośliny wysokogórskie). Światło rozproszone i słabe pobudza pędy do szybkiego wzrostu i wydłużania (wysokie drzewa w lasach). Zupełny bark światła powoduje etiolację roślin, przejawiającą się wydłużaniem pędów, zwężaniem blaszek liściowych, zanikiem chlorofilu lub brakiem tkanek mechanicznych.
Jest wiele charakterystycznych cech, które uznawane są za walory dekoracyjne, a rośliny, które się nimi odznaczają, są szczególnie cenione w kształtowaniu krajobrazu. Takimi cechami mogą być: pokrój rośliny, jej rozmiary, charakter wzrostu; barwa liści i jej trwałoś, kolor wielkość i zapach kwiatów; barwa, kształt i wielkość owoców; barwa, kształt oraz faktura pędów i kory. Są rośliny, których walory dekoracyjne są dobrze widoczne, kiedy sadzimy je pojedynczo na tle innych, a są tez takie, które prezentują się najlepiej w grupie.
Planując nasadzenia musimy pamiętać, że wygląd poszczególnych roślin i całej kompozycji ważny jest nie tylko w lecie, ale także w innych porach roku. Dobrze zaaranżowane nasadzenie wydobywa urodę poszczególnych roślin w określonym czasie, odwracając od nich uwagę, gdy stają się nieciekawe. Na przykład pod kwitnącą wczesną wiosną wiśnią można posadzić byliny, które kwitną latem, obok zaś krzewy o listowiu dekoracyjnym jesienią.
Znajomość sezonowych walorów roślin ułatwia taki dobór, aby ich grupy przez cały rok stanowiły zmieniające się kompozycje barw oraz kształtów: od wiosennej zieleni listowia po kolory jesieni, od kwiatów po owoce.
Barwa pędów, zimozielone liście i barwne owoce nie są istotne latem, zimą zaś bardzo ważne. Także zimą można sprawdzić, czy zaplanowany zielony „szkielet” zapewnia odpowiednią strukturę kompozycyjną ogrodu.
W dużym ogrodzie istnieje możliwość takiego rozplanowania nasadzeń, aby podkreślały jego wybrane części w różnych porach roku. Mały ogród trudniej zagospodarować, można go bowiem objąć jednym spojrzeniem.